Yoxann Volfgang fon Gyotening «Shveysariyadan maktublar va Italiyaga sayohatlar» asari XVIII asr oxirida yozilgan sayohat xotiralaridir. Ushbu asar Gyotening Shveysariya va Italiya bo‘ylab safarlari chog‘idagi taassurotlari va mulohazalarini tasvirlovchi maktublar to‘plamidan iborat bo‘lib, unda uning tabiat, jamiyat va insoniy holat haqidagi kuzatuvlari aks etadi. Mazmun landshaftlar go‘zalligi bilan muallifning ichki o‘y-kechinmalari o‘rtasidagi o‘zaro aloqani chuqur tadqiq etishni va’da qiladi; shu bois asar sayohatnomalar adabiy an’anasiga muhim hissa bo‘lib xizmat qiladi. Xotiralarning boshlanishi Gyotening his-tuyg‘ulari va kechinmalarini yozma ravishda yetarlicha ifoda eta olmaslik bilan kurashadigan introspektiv sayohatiga zamin yaratadi. U tabiat olamining ulug‘vorligi bilan inson yaratgan narsalarning arzimasligi o‘rtasidagi tafovut haqida mulohaza yuritar ekan, shveysariyaliklarni kuzatib, erkinlik g‘oyasi haqida o‘ylanadi. Gyotening ichki mushohadalari uning tabiat bilan yaqinlikka intilishini va uning go‘zalligiga chuqur qoyil qolishini namoyon etadi, shu bilan birga, jamiyat me’yorlari va shaxsiy intilishlarni tanqid qiladi. Ushbu dastlabki maktublar sayohatning yuksak taassurotlarini ifodalashda uning o‘zini no‘noq his qilish bilan kurashini ko‘rsatib, hayrat tuyg‘usini ma’no izlashga qaratilgan falsafiy intilish bilan uyg‘unlashtiruvchi ohangni belgilaydi.