«Journal de Eugène Delacroix, Tome 3 (de 3)» اثر اوژن دلاکروا، دفتر خاطرات شخصیای است که در میانهٔ قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر شرحی مفصل از زندگی هنرمند نامدار فرانسویِ رمانتیک ارائه میدهد و افکار، روابط اجتماعی و تأملات هنری او را در دورهای سرنوشتساز از کارنامهاش و در فضای فرهنگی پاریس ثبت میکند. این دفتر خاطرات احتمالاً تجربههای روزمره، فعالیتهای هنری و تأثیراتی را که در آن سالها او را احاطه کرده بودند، بررسی میکند. آغاز دفتر خاطرات مجموعهای از یادداشتهای تاریخدار را دربر دارد که برنامهٔ اجتماعی و خوداندیشیهای دلاکروا را نشان میدهند. او با چهرههای برجسته شام میخورد، با معاصری چون ویکتور کوزن و لویی ویاردو دربارهٔ هنر و فلسفه گفتوگو میکند و دیدگاههای خود را دربارهٔ موسیقی و هنرهای تجسمی بیان میدارد. خوانندگان از خلال این یادداشتها با دیدگاههای دلاکروا دربارهٔ فنون گوناگون هنری، واکنشهای او به نمایشگاهها و مشارکتش در محافل ادبی و هنری پاریس آشنا میشوند. روایت بهنرمی میان حکایتهای شخصی و تأملات گستردهتر دربارهٔ نقش هنر در رفتوآمد است و شور و تعهد او را هم بهعنوان نقاش و هم بهعنوان اندیشمند نشان میدهد.