«یکی از ششصد نفر: رمانی» نوشتهٔ جیمز گرانت، رمانی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. روایت داستان زندگی یک افسر جوان سوارهنظام بریتانیا، ستوان نیوتن نورکلیف، را دنبال میکند؛ کسی که پس از خدمت در چندین لشکرکشی نظامی، در مسیر بازگشت به خانه، تصویری از زندگی خود ارائه میدهد. داستان بهطرزی زنده مضامین وظیفه، عشق و پیچیدگیهای روابط خانوادگی را در دورهای بررسی میکند که ارتش بریتانیا فعالانه در درگیریهای آن سوی دریاها مشارکت داشت. آغاز رمان، ستوان نورکلیف را معرفی میکند؛ او آماده میشود تا برای مرخصی یکماهه، پادگان را به مقصد خانه ترک کند. او به تجربههایش در ارتش، انتظار خدمت در سرزمینهای بیگانه و بار عاطفی بازگشت به خانواده و خانهای میاندیشد که از زمان رفتنش تغییر کردهاند. افکار او با خاطرات مادر درگذشتهاش و احساسات حلنشدهاش نسبت به دخترعمویش، کورا، درهم میآمیزد؛ درحالیکه میان زندگی نظامی و آشنایی دلپذیر خانه در رفتوآمد است. این آغاز، لحنی گیرا برای داستانی پدید میآورد که نوید ماجراجویی، عشق و کاوش در رشد شخصی را در پسزمینهای از رویدادهای تاریخی میدهد.