Early Man in the New World
دربارهٔ این کتاب
«انسان نخستین در جهان نو» نوشتهٔ کنت مک‌گاون و جوزف ای. هستر، اثری علمی است که در میانهٔ قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب خاستگاه و تاریخ اولیهٔ جمعیت‌های انسانی در قارهٔ آمریکا را بررسی می‌کند و به یافته‌های باستان‌شناختی و نظریه‌های انسان‌شناختی دربارهٔ مهاجرت مردمان نخستین از آسیا به آمریکای شمالی می‌پردازد. این اثر نشان می‌دهد که این ساکنان اولیه چگونه طی هزاران سال فرهنگ‌هایی پدید آوردند و خود را با محیط‌های جدیدشان سازگار کردند. آغاز متن زمینهٔ این بررسی را با برجسته کردن کنجکاوی پیرامون خاستگاه «جهان نو» و مردمان باستانی آن فراهم می‌کند؛ موضوعی که از زمان کلمب پژوهشگران را به خود مشغول کرده است. کتاب به نظریه‌های پیچیده و در حال تحول دربارهٔ چگونگی مهاجرت انسان‌های نخستین می‌پردازد و بر اهمیت کشفیات باستان‌شناسی، تاریخ‌گذاری رادیوکربن و مطالعات تطبیقی زبان و فرهنگ تأکید می‌کند. مک‌گاون به محدودیت‌های برداشت‌های پیشین اشاره می‌کند و بر ضرورت نگاهی دقیق‌تر به تمدن‌های نخستین آمریکا تأکید دارد و می‌گوید بررسی عمیق‌تر آثار و بقایای یافت‌شده در سراسر قاره‌های آمریکا می‌تواند پیش از تماس اروپاییان، زندگی ساکنان نخستین این سرزمین‌ها را روشن‌تر کند.
