«مترو، قطار، تراموا و خودرو؛ یا، جابهجایی بهروز» اثر آرتور اچ. بیوان، اثری علمی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این کتاب به بررسی حوزهٔ نوپای حملونقل برقی میپردازد و بر شیوههای گوناگونی مانند راهآهنهای زیرزمینی، قطارها، ترامواها و خودروهای موتوری تمرکز دارد؛ هدف آن ارائهٔ این موضوع به شیوهای قابلفهم، بدون غرق کردن خواننده در جزئیات فنی، است. بیوان از ظرفیت تحولآفرین کشش الکتریکی برای کاهش ازدحام شهری و بهبود جابهجایی دفاع میکند. آغاز اثر مروری جامع بر پیشرفتهای حملونقل برقی ارائه میدهد و آن را با روشهای سنتی مبتنی بر نیروی بخار مقایسه میکند. بیوان به دیدگاههای تاریخی دربارهٔ سفر با راهآهن، تکامل لوکوموتیوها و ظهور راهآهنهای برقی میپردازد و بر اهمیت آنها برای پیشرفت اجتماعی تأکید میورزد. او تحولات اخیر و چالشهای حملونقل برقی را برجسته میکند، به سوانح مهم اشاره دارد و دادههای آماریای ارائه میدهد که محبوبیت ترامواها را در ساعات اوج نشان میدهند. افزون بر این، نویسنده دربارهٔ آیندهٔ حملونقل گمانهزنی میکند و چشماندازی از جامعهای مجهز به نیروی برق ترسیم میکند که برای جابهجایی سریع و بهبود کیفیت زندگی در شهرها طراحی شده است.