کتاب «گپوگفت در وریلند. مجموعهٔ دوم» اثر سیسیل تور مجموعهای از مقالهها یا روایتهایی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده و بهطور مشخص در سال ۱۹۲۱ به چاپ رسیده است. به نظر میرسد این متن آمیزهای از تاریخ محلی و خاطرات شخصی باشد که حول روستای وریلند در دوونشر شکل گرفته و موضوعاتی چون تغییرات اجتماعی و تحول رسوم محلی در گذر زمان را بررسی میکند. این اثر، بهویژه، جذابیت و ویژگیهای خاص زندگی روستایی را، شاید از دریچهٔ نگاه راویای که پیوندی عمیق با جامعه دارد، به تصویر میکشد. نویسنده در آغاز این مجلد، دربارهٔ وریلند، آبادی کوچکی در دوون، توضیحاتی ارائه میدهد و در بحبوحهٔ درگذشت نسلهای قدیمیتر، تمایل خود را به حفظ دانش محلی ابراز میکند. او مشاهدات تاریخی، از جمله ورود فناوریهای جدیدی مانند خودرو و هواپیما، را بازگو میکند و از خلال یادآوری شیوههای حملونقل گذشته، به حس نوستالژی برای دوران سادهتر میپردازد. این تأملات ضمن مستندسازی دگرگونی زندگی روستایی، حس تداوم را پدید میآورند؛ در حالی که راوی حکایتها و بینشهایی را با دیگران در میان میگذارد که تجربههای سنتی و مدرن را درون جامعه به یکدیگر پیوند میدهند.