«رسالهای فلسفی دربارهٔ احتمالات» اثر پیر سیمون، مارکی دو لاپلاس، یک اثر علمی است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر بهتفصیل در مفاهیم احتمال کاوش میکند، اصول بنیادین آن را بررسی کرده و آنها را در جنبههای گوناگون زندگی، ریاضیات و علوم طبیعی به کار میگیرد. هدف آن ایجاد چارچوبی برای درک احتمال و رابطهٔ آن با دانش انسانی، تصمیمگیری و امید است. لاپلاس در آغاز رساله، با بحث دربارهٔ اهمیت و کاربرد احتمال در زندگی روزمره، این موضوع را معرفی میکند و تأکید دارد که بخش بزرگی از دانش بشری ذاتاً احتمالی است. او تأمل میکند که تفسیرهای تاریخی از تصادف چگونه از برداشتهای عرفانی به دیدگاهی تحلیلیتر تحول یافتهاند. وی رابطهٔ میان علتها و معلولها را تبیین میکند و بدینسان زمینه را برای بررسی دقیق نظریهٔ احتمال، تعریفها و اصول آن و پیامدهایش در حوزههای مختلف فراهم میسازد. این بحث در چارچوبی رسمی و فلسفی ارائه میشود و از خوانندگان دعوت میکند تا به نقش مهمی بیندیشند که احتمال در درک ما از جهان هستی ایفا میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/A_Philosophical_Essay_on_Probabilities