Genri T. Finckning “Romantik muhabbat va shaxsiy go‘zallik” asari XIX asr oxirida yozilgan hissiy kechinmalarning ilmiy tadqiqidir. Kitob romantik muhabbatning evolyutsiyasi va nozik jihatlarini o‘rganib, uning shaxsiy go‘zallikka ta’siri, madaniy tomonlari hamda tarixiy ko‘rinishlarini tahlil qiladi. Finck muhabbat zamiridagi psixologiya, uning biologik asoslari va uni qurshab turgan ijtimoiy konstruksiyalarni chuqur o‘rganar ekan, romantikani insoniy tajribaning muhim jihati sifatida har tomonlama anglashga intiladi. Matnning boshlanish qismida romantik muhabbat mavzusi tarix davomida o‘zgarmay qolgan, degan keng tarqalgan afsonalar fosh etilib, bu murakkab masalaga kirishiladi. Unda zamonaviy romantik muhabbat aslida nisbatan yaqinda paydo bo‘lgan tuyg‘u ekani haqidagi fikr ilgari suriladi va u qadimgi adabiyotda ko‘pincha madh etilgan er-xotin muhabbati kabi muhabbatning avvalgi shakllaridan ajratib ko‘rsatiladi. Finck avvalgi da’volarni tanqid qilishdan boshlaydi va romantik mehr-muhabbatni shakllantiradigan turli omillar, jumladan, shaxsiy tanlov va rashkni batafsil ko‘rib chiqishga o‘tadi; shu bilan birga, ularni kengroq biologik va madaniy mavzular bilan bog‘laydi. Ushbu boshlanish muhabbatning qanday rivojlangani va zamonaviy jamiyatda qanday namoyon bo‘lishini atroflicha o‘rganish uchun zamin yaratadi hamda chuqur shaxsiy mavzuga analitik yondashuvdan dalolat beradi.