«З Лоўрэнсам у Аравіі» Лоўэла Томаса — гістарычны аповед, напісаны ў пачатку XX стагоддзя. У ім падзеі Першай сусветнай вайны паказаны з пункту гледжання палкоўніка Т. Э. Лоўрэнса і асвятляецца яго вырашальная роля ў Арабскім паўстанні супраць асманскага панавання. Кніга не толькі распавядае пра прыгоды Лоўрэнса, але і паглыбляецца ў лёсы розных людзей, звязаных з гэтым важным гістарычным момантам, асабліва засяроджваючыся на незвычайным паходжанні Лоўрэнса і яго ўкладзе. У пачатку аповеду распавядаецца пра падарожжа аўтара, які імкнецца задакументаваць падзеі Вялікай вайны і тайныя аперацыі Лоўрэнса ў аравійскай пустыні. Апісваецца сустрэча аўтара з Лоўрэнсам у Іерусаліме, якая раскрывае загадкавы характар Лоўрэнса і яго асаблівае становішча як правадыра сярод арабскіх плямёнаў. У тэксце паўстае жывая мазаіка жыцця Іерусаліма, дзе традыцыйныя звычаі розных этнічных груп, што жывуць у горадзе, супрацьпастаўляюцца адно аднаму. Па меры развіцця аповеду ствараюцца перадумовы для будучай ролі Лоўрэнса як лідара, які аб’яднае арабскія сілы супраць туркаў, прадказваючы эпічную гісторыю, у якой асабістая мужнасць пераплятаецца з шырэйшай гістарычнай барацьбой за свабоду Аравіі.