«Гісторыя ручая» Элізэ Рэ́клю — філасофскае даследаванне прыроды і яе элементаў, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У гэтым творы разважаецца пра жыццёвы цыкл невялікага ручая, разглядаюцца яго паходжанне, пераўтварэнні і сувязь з навакольным прыродным асяроддзем і чалавецтвам. Дзякуючы яркім вобразам і задуменнай прозе кніга паказвае сувязь паміж вадой і самой сутнасцю жыцця. У пачатку твора выказваецца думка, што нават маленькі ручай захоўвае бясконцасць гісторый. У ім прыгожа апісваецца шлях кроплі — ад яе ўзнікнення ў вытоку да наступнага змяшэння з большымі вадаёмамі. Аўтар паэтычна падкрэслівае, як розныя сілы прыроды — ад касмічных элементаў да чалавечых эмоцый — узаемадзейнічаюць з вадой, ператвараючы яе ў люстэрка жыцця, прыгажосці і чысціні. Разгортваючы свае думкі, Рэклю запрашае чытачоў задумацца над уласным досведам узаемадзеяння з прыродай, асабліва з вадой, і заклікае прызнаць яе неад’емную каштоўнасць і ўрокі, якія яна дае чалавецтву.