«Кніга казак Людвіга Бехштэйна» Людвіга Бехштэйна — гэта зборнік казак, апублікаваны ў 1845–1857 гадах. Абапіраючыся на старажытныя тэксты і вусныя традыцыі, Бехштэйн сабраў казкі, у тым ліку ўласныя пераказы твораў братоў Грым, Шарля Перо і іншых крыніц. У зборнік уваходзяць такія любімыя казкі, як «Гензель і Грэтэль», «Чырвоная Шапачка», «Спячая прыгажуня» і «Сіняя Барада». Прыкладна да 1900 года версіі Бехштэйна былі больш папулярнымі за казкі Грыма, часткова дзякуючы раннім ілюстрацыям Людвіга Рыхтэра.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: de.wikipedia.org/wiki/Deutsches_M%C3%A4rchenbuch