نمایشنامه «تبذیرکار» نوشته فردیناند رایموند، اثری است که در اوایل قرن نوزدهم نوشته شده و عناصر جادوگری و نقد اجتماعی را با هم ترکیب میکند. داستان این نمایشنامه درباره ژولیوس فون فلوتوئل، یک اشرافی ثروتمند است که به خاطر سخاوت بیپروا خود شناخته میشود؛ این رفتار اغلب منجر به تصمیمات نادرستی میگردد که هم خود او و هم اطرافیانش را تحت تأثیر قرار میدهند. در این نمایشنامه، جهانی فانتزی با حضور ارواح و موجودات جادویی به تصویر کشیده شده است؛ چریستان، یک پری، نقش مهمی در زندگی و تصمیمات فلوتوئل ایفا میکند. در آغاز نمایشنامه، ما به محیط باشکوه قلعه فلوتوئل میرویم؛ در حالی که آمادهسازیهایی برای یک رویداد شکار در جریان است. خدمتکاران این قلعه درباره عادات هزینهکردن بیپروای فلوتوئل و پیامدهای احتمالی آن شوخی میکنند؛ ما نیز از دیدگاه خدمتکاران با فلوتوئل آشنا میشویم و شخصیت او و نحوه رفتارش با آنها را درک میکنیم. همچنین، حضور شخصیتهای مهمی مانند پری چریستان و سایر افراد نیز در آینده داستان نقش دارند؛ تفاوتهای طبقاتی و حماقت ناشی از ثروت، از طریق رابطههای مختلف شخصیتها بهطور نامحسوسی در این داستان مطرح میشوند و زمینهای برای پیشرفت روایت فراهم میکنند.