«Магія каштоўных камянёў і амулетаў» Джорджа Фрэдэрыка Кунца — навуковая публікацыя, напісаная ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаюцца гістарычнае значэнне, фальклор і містычныя ўласцівасці, якія прыпісваліся каштоўным камяням і самацветам, а таксама іх роля ў розных культурах як талісманаў, амулетаў і прадметаў, якім верылі ў здольнасць надзяляць магічнай сілай. Кніга напоўнена анекдотамі і даследаваннямі, што ілюструюць глыбокую сувязь паміж чалавецтвам і гэтымі каштоўнымі камянямі, якая фарміравалася на працягу стагоддзяў культурнай гісторыі. У пачатку тома аўтар знаёміць чытача з захапляльным узаемадзеяннем паміж каштоўнымі камянямі і магіяй, закладваючы аснову для даследавання іх меркаваных містычных уласцівасцяў. Ён апісвае, як звычайным і незвычайным камяням надаваліся магічныя якасці, што ўплывала на вераванні і традыцыі розных культур. Сярод прыкметных прыкладаў — старажытны «Вакальны Мемнон», які, як лічылася, выдаваў музычныя гукі, а таксама гісторыі пра камяні, здольныя выклікаць дождж або валодаць ахоўнай сілай. Кунц таксама падкрэслівае гістарычнае значэнне гэтых вераванняў, дэманструючы нязменную чалавечую цікавасць да прыцягальнасці і таямнічасці самацветаў на працягу стагоддзяў.