‘The Narcotic Drug Problem’ van Ernest S. Bishop is een wetenschappelijke publicatie die werd geschreven in de vroege 20ste eeuw. In dit werk worden de complexe aspecten van verslaving aan narcotische stoffen behandeld, waarbij de noodzaak wordt benadrukt om deze aandoening beter te begrijpen op medisch gebied. De auteur putt zijn uitgebreide klinische ervaring in om te pleiten voor het beschouwen van verslaving als een fysieke ziekte, en niet alleen als een morele fout. Het begin van deze publicatie legt de basis voor Bishop’s verder onderzoek naar verslaving; hij beschrijft zijn eerste misverstanden over verslaafden en de inzichten die later zijn medische praktijk hebben beïnvloed. Hij benadrukt hoe belangrijk het is om het leed van verslaafden te erkennen en spreekt over de over het hoofd worden gezien aspecten van hun fysieke toestand. Bishop kritiseert eerdere behandelingsmethoden en pleit voor een paradigmawijziging die zich richt op de fysiologische realiteiten van verslaving. Hij stelt dat de meeste verslaafden geen moreel zwakke individuen zijn, maar slachtoffers zijn van een ernstige medische aandoening. Hij uitdraagt de hoop dat een goed begrip van verslaving tot effectievere behandelingen zal leiden en uiteindelijk de maatschappelijke last die hierdoor wordt veroorzaakt kan worden verlicht.