«Эйнштэйн, даследчык: яго праца, вытлумачаная ў дыялогах з Эйнштэйнам» Аляксандра Машкоўскага — гэта размовавае даследаванне думак і тэорый Альберта Эйнштэйна, напісанае, верагодна, у пачатку XX стагоддзя. Кніга паглыбляецца ў разважанні Эйнштэйна пра навуковыя прынцыпы, асабліва засяроджваючыся на тэорыі адноснасці, а таксама на яго больш шырокіх філасофскіх поглядах на навуку і грамадства. Яна імкнецца даць уяўленне пра мысленне аднаго з вялікіх навуковых геніяў гісторыі праз нефармальныя дыялогі, а не структураваныя лекцыі, дзякуючы чаму становіцца даступнай шырэйшай аўдыторыі. У пачатку кнігі чытач знаёміцца з велізарным уплывам Эйнштэйна на сучасную навуку, асабліва праз яго ўзаемадзеянне з сучаснікамі. У ёй распавядаецца пра ўражальную лекцыю Анры Пуанкарэ, якая абудзіла ў аўтара цікавасць да разумення даследаванняў Эйнштэйна. Апавяданне пераходзіць да асабістых успамінаў пра размовы аўтара з Эйнштэйнам, раскрываючы яго даступнасць і непахісную ўпэўненасць у сваіх тэорыях. Таксама падкрэсліваецца здольнасць Эйнштэйна перадаваць складаныя ідэі ў зразумелай форме, запрашаючы чытачоў ацаніць як тэхнічныя тонкасці яго працы, так і мастацтва яго інтэлектуальных пошукаў. У цэлым пачатак стварае аснову для больш глыбокага даследавання спадчыны і працэсаў мыслення Эйнштэйна, якія падкрэсліваюць яго рэвалюцыйны ўклад у навуку.