«Эсэ пра рэчы» Уільяма Лайана Фелпса — зборнік эсэ, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы разглядаецца шырокае кола тэм — ад асабістых разважанняў да культурных назіранняў; аўтар асэнсоўвае нюансы паўсядзённага жыцця і больш шырокія грамадскія праблемы. Эсэ змяшчаюць праніклівыя разважанні пра чалавечую натуру, літаратуру, а таксама пра простыя радасці і цяжкасці, з якімі чалавек сутыкаецца на працягу жыцця. У пачатку зборніка аўтар яскрава апісвае досвед назірання за світаннем падчас знаходжання ў гатэлі ў Ментоне, на поўдні Францыі. Гэты момант абуджае глыбокую ўдзячнасць за прыгажосць і веліч світання, падкрэсліваючы яго рэдкасць і здольнасць змяняць чалавека. Фелпс дзеліцца сваімі думкамі пра значэнне такіх штодзённых з’яў, сцвярджаючы, што занадта мала людзей знаходзяць час, каб ацаніць гэтыя цуды. Выкарыстоўваючы насычаныя вобразы і паэтычную мову, ён перадае эмацыйны і духоўны ўздым, які можа прынесці світанне, мяркуючы, што ўзаемадзеянне з такімі імгненнямі здольнае істотна ўзбагаціць чалавечае ўспрыманне жыцця.