«說苑، جلدهای ۱–۴» اثر شیانگ لیو، متنی تاریخی است که در سدههای نخست دوران میلادی نوشته شده است. این اثر مجموعهای از بحثها و آموزههای فلسفی است که عمدتاً بر حکومتداری و مسئولیتهای اخلاقی رهبران و صاحبمنصبان در چین باستان تمرکز دارد. متن حول پرسشهای فلسفی مطرحشده از سوی فرمانروایان گوناگون شکل میگیرد و ظرایف حکومتداری و اخلاق، و نیز اهمیت فضیلت در رهبری را بررسی میکند. در آغاز متن، شخصیتهای تاریخی گوناگون درباره اصول فرمانروایی به گفتوگو میپردازند. این گفتوگوها به پرسشهایی درباره مسئولیتها و ویژگیهای یک فرمانروا، از جمله نیاز به خردمندی، فروتنی و نیکخواهی، میپردازند. مباحث تأکید میکنند که یک رهبر موفق باید بدون تأثیرپذیری از افکار عمومی حکومت کند، درستکاری خود را حفظ کند و رفاه مردم را در اولویت قرار دهد. متن از طریق این گفتوگوهای باستانی، زمینه را برای بررسیهای عمیقتر درباره چارچوبهای اخلاقی و آرمانهای سیاسیِ اساسی برای حفظ جامعهای منظم فراهم میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Shuo_Yuan