«گرگ بیابان» اثر هرمان هسه، رمانی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان به کشمکشهای اگزیستانسیال شخصیت اصلی آن، هری هالر، ملقب به «گرگ بیابان»، میپردازد؛ مردی تنها و از نظر فکری بااستعداد که با احساسات بیگانگی، نومیدی و دوپارگی خویشتن دستوپنجه نرم میکند. این کتاب روان پیچیده، انزوای او از جامعه و جستوجوی معنا در جهانی را بررسی میکند که بهسرعت در حال تغییر است. خوانندگانی که به دروننگری عمیق روانشناختی، کشمکشهای درونی و کاوش در معنویت و زندگی مدرن علاقهمندند، ممکن است این اثر را تأثیرگذار بیابند. آغاز «گرگ بیابان» با پیشگفتاری از راویای ناشناس همراه است که زمانی همسایه هری هالر در محل اقامتش بوده است. از خلال خاطرات او، با طبیعت درونگرا و بسیار روشنفکرانه، اما از نظر اجتماعی منزوی هالر، و نیز تنهایی عمیق و آشفتگی درونیای که هستی او را شکل میدهد، آشنا میشویم. سپس روایت اصلی به صدای خود هالر منتقل میشود و یک روز از زندگی او را شرح میدهد؛ روزی آکنده از روزمرگی، نارضایتی و احساس نابجا بودن در میان جامعه معمولی و «بورژوایی». این احساس بیگانگی در برخوردی اسرارآمیز با تابلویی برای «تئاتر جادویی» به اوج میرسد؛ تابلویی که تجربههایی «نه برای همه» و «فقط برای دیوانگان» را وعده میدهد و حس تازهای از امکان را در او برمیانگیزد. این بخش آغازین با رسالهای پایان مییابد که ماهیت دوگانه هالر، یعنی نیمهانسان و نیمهگرگ بودن او، کشمکش میان خواستههای فکری و غرایز نخستینش، و بیگانگی گستردهتر او از هنجارهای جامعه بورژوایی را بهگونهای فلسفی توصیف میکند.
پیوندهای ویکیپدیا: