کتاب «میکای» از مجموعه کتابهای پیامبرانه در نسخه «شاه جیمز» کتاب مقدس، یک اثر ناشناس است و به عنوان یک متن مذهبی طبقهبندی میشود؛ احتمالاً در قرن هشتم پیش از میلاد نوشته شده است. این کتاب بخشی از عهد عتیق محسوب میشود و به عنوان یک تفسیر بر مسائل اخلاقی و اجتماعی در پادشاهی یهودا عمل میکند؛ همچنین نقدهایی به رویههای سیاسی و مذهبی آن دوران ارائه میدهد و خواستار توبه و عدالت است. در کتاب «میکای»، پیامبر میکای پیامهایی از سوی خداوند منتقل میکند که به گناهان اسرائیل و یهودا اشاره دارند؛ او رهبران فاسد و بیعدالتیهایی که فقرا و مظلومان با آنها روبرو هستند، به شدت محکوم میکند. میکای همچنین نابودی اورشلیم را به دلیل خیانت آن پیشبینی میکند؛ اما امیدی بر بازسازی آینده آن ارائه میدهد و بر فرود آمدن یک حاکم از بتلحم به عنوان نماد صلح تأکید میکند. پیشگوییهای میکای، مضامینی درباره عدالت اجتماعی، اهمیت فروتنی در برابر خداوند، و پیوند غیرقابل شکست بین وعدههای الهی و اقدامات انسانی را برجسته میکنند؛ در نهایت، چشماندازی برای رستگاری و شکوفایی مردم خداوند ارائه میدهند.
صفحه ویکیپدیا مربوط به این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Book_of_Micah