‘De Bijbel, versie King James, Boek 63: 2 Johannes van een anonieme schrijver’ is een kort epistel dat werd geschreven in de vroege eeuwen van het christendom. Dit boek bestaat uit een brief gericht aan een uitgekozen dame en haar kinderen, waarin thema’s als liefde en waarheid worden benadrukt binnen de christelijke gemeenschap. Het vormt een belangrijk voorbeeld van vroege christelijke literatuur en onderstrekt de betekenis van het geloof en moreel gedrag. In deze korte, maar indringende brief moedigt de schrijver de geadresseerde aan om zich te houden aan liefde en waarheid, en herhaalt daarmee het kerngebod om elkaar te liefhebben. De tekst waarschuwt voor bedriegers die de verwekking van Jezus Christus ontkennen en adviseert de dame om geen contact te hebben met personen die zich niet houden aan de leer van Christus. De brief eindigt met een persoonlijke opmerking waarin de schrijver uitdrukkelijk wenst dat er een vredevol face-to-face gesprek plaatsvindt, in plaats van verder schriftelijk contact; tevens worden de groeten van de kinderen van haar zuster genoemd, waarmee het gevoel van gemeenschap onder de gelovigen wordt versterkt.