„Cyrano de Bergerac” Edmonda Rostanda to sztuka napisana w 1897 roku. Ten dramat wierszem opowiada historię genialnego szermierza i poety obdarzonego ogromnym nosem, przez który wątpi on w swoją zdolność do wzbudzenia miłości. Choć uwielbia swoją piękną kuzynkę Roksanę, Cyrano uważa, że jego wygląd odbiera mu szansę na jej uczucie. Gdy Roksana zakochuje się w przystojnym, lecz niemym z wrażenia Christianie, Cyrano zgadza się pomóc — pisze pełne elokwencji listy miłosne w imieniu Christiana, poświęcając własne serce dla romansu innego mężczyzny.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Cyrano_de_Bergerac_(play))