„Stuk” Hermana Banga to powieść napisana na końcu XIX wieku. Opowieść zaczyna się od wyrazistego opisu wieczorowego życia Kopenhadze – miasta pełnego ruchu, różnych postaci przemieszczających się po ulicach, wchodzących do teatrów i angażujących się w społeczne interakcje. Główni bohaterowie, Herluf Berg i Lange, przechodzą przez tę gorączną atmosferę, zmierzając do teatru na przedstawienie. Wstęp do „Stuk” stwarza obraz dynamicznego życia miejskiego w Kopenhadze w momencie przekraczania granicy między dniem a nocą. Berg i Lange rozmawiają, obserwując tłum ludzi, jasne światła teatru oraz otaczające ich społeczne interakcje. Atmosfera w teatrze jest wyjątkowo intensywna – w tekście pojawiają się wzmianki o popularnej operetce oraz o ludziach, którzy zgromadzili się, aby się zabawić. Dzięki detalnym opisom czytelnicy są wciągani w sensoryczne doświadczenia tego miasta, aż do kulminacji – gdy bohaterowie zajmują swoje miejsca i gotowe są oglądać przedstawienie, które oddaje esencję życia społecznego oraz uroku występów artystycznych w Danii końca XIX wieku.