«نامههای بتهوون، ۱۷۹۰–۱۸۲۶، جلد اول» نوشته لودویگ وان بتهوون، مجموعهای از نامههای یکی از مشهورترین آهنگسازان تاریخ موسیقی غربی است که در اواخر قرن هجدهم تا اوایل قرن نوزدهم نوشته شدهاند. این نامهها نگاهی عمیق به زندگی شخصی و هنری بتهوون میاندازند و دورههای مختلف زندگی او را پوشش میدهند؛ همچنین افکار عمیق او درباره موسیقی، دوستی و عشق را نیز برجسته میکنند. بخش اول این کتاب شامل چندین نامه است که به سالهای اولیه زندگی بتهوون میپردازند و روابط او با حامیان مالی، دوستان و خانوادهاش را نشان میدهند. به عنوان مثال، او در سنین کودکی به انتخابگر کلن نامه مینویسد و تلاشهای موسیقی اولیه خود را با ترکیبی از غرور و ترس به او توصیف میکند. یک نامه دیگر، احساس عمیق او پس از مرگ مادرش را نشان میدهد؛ این احساس آسیبپذیری با قدرت و اعتماد به نفس بعدی او به عنوان یک آهنگساز در تضاد است. به طور کلی، این نامههای اولیه زمینهای را برای کشف احساسات صمیمی و شخصیت چندوجانبه یک نابغه فراهم میکنند؛ نابغهای که با مشکلات زندگی شخصی و حرفهای خود دست به گریبان بوده است.