‘Cuentos de Amor de Locura y de Muerte’ van Horacio Quiroga is een verzameling korte verhalen die in 1918 werd gepubliceerd. In deze beklemmende bundel wordt de dood als centraal thema behandeld in negentien verhalen; enkele daarvan werden later door Quiroga zelf geschrapt. De verhalen mengen menselijke en dierlijke bewustzijn en portretteren dieren die door rationele gedachten worden geleid, maar uiteindelijk het slachtoffer worden van menselijke wreedheid; tegelijkertijd geven ook mensen zich over aan primitieve instincten. Deze donkere verhalen laten zien hoe onbeheerde impulsen conflicten en tragedie veroorzaken, waardoor een ongemakkelijk beeld ontstaat van de gewelddadigheid in de natuur en de donkerste kanten van de mensheid.
Wikipediacpagina over dit boek: es.wikipedia.org/wiki/Cuentos_de_amor_de_locura_y_de_muerte