لیبرتو «لا بوهم» نوشته ژوزپه جاکوزا و لوئیجی ایلیکا، لیبرتوی یک اپرای ساخته شده توسط جاکومو پوچینی در اواخر قرن نوزدهم است. این داستان روایتی غنی و دراماتیک از زندگی هنرمندان جوانی است که در محله بوهم پاریس به دنبال رسیدن به آرزوهای خود هستند؛ داستان از طریق تجربیات شخصیتهایی مانند شاعر رودولف و دوختگی میمی روایت میشود و به موضوعاتی چون عشق، فداکاری و زودگذر بودن جوانی میپردازد. این لیبرتو به چهار پرده تقسیم شده است و رابطه عاشقانه پرشور اما پرمشکل رودولف و میمی را در حین سعی آنها برای دستیابی به آرزوهای خود و روبرو شدن با واقعیتهای سخت زندگی، به تصویر میکشد. در پرده اول، رودولف با میمی آشنا میشود و بین آنها ارتباطی فوری برقرار میگردد؛ رابطه آنها در کنار دوستانشان، از جمله مارسل، شائونارد و کولین، که هر کدام با مشکلات عاشقانه و مالی خود دست به گریبان هستند، توسعه مییابد. با پیشرفت داستان، حسادت و بیماری زندگی آنها را درگیر مشکلات میکنند؛ در پایان، عشق و از دست دادن چیزها با هم تلاقی میکنند و آسیبپذیری وجود انسان در برابر آرزوهای هنری به خوبی نشان داده میشود. این روایت در نهایت باعث میشود خوانندگان به تأملی تلخ و شیرین درباره عشق جوانی و اجتنابناپذیر بودن تغییرات زندگی بپردازند.
این متن به زبان فارسی چنین است: «این کتاب را بخوانید.»