‘Doctor and Patient’ van S. Weir Mitchell is een verzameling essays die werden geschreven aan het eind van de 19e eeuw. Het werk richt zich voornamelijk op de relatie tussen artsen en patiënten, met een nadruk op gezondheidsproblemen van vrouwen, vooral in verband met zenuwstoornissen. Het biedt inzichten en kennis voor zowel de medische gemeenschap als het brede publiek, en geeft richtlijnen voor omgaan met ziekte en pijn. In het begin van het boek legt de auteur uit wat zijn intentie is met deze essays: hij wil verschillende onderwerpen behandelen die te maken hebben met de verantwoordelijkheden van artsen en de kennis die nodig is om de complexe emotionele en fysieke toestanden van hun patiënten te begrijpen, vooral van vrouwen die vaak als kwetsbaarder worden gezien. Hij reflecteert op zijn ervaringen met patiënten die last hebben van zenuwstoornissen en benadrukt hoe belangrijk het is om deze gevallen te behandelen met empathie en een commitment, niet alleen om de symptomen te verhelpen, maar ook om een holistische kijk op gezondheid en persoonlijke ontwikkeling te bieden. De inleidende sectie bepaalt de toon van de volgende essays en geeft aan dat er een combinatie is van persoonlijke ervaringen, medische kennis en aandacht voor de emotionele aspecten van ziekte.