«کریتیاس» اثر افلاطون، گفتوگویی است که در یونان باستان نوشته شده و داستان افسانهای آتلانتیس، پادشاهی نیرومند و جزیرهای را روایت میکند که کوشید آتن را فتح کند. افلاطون از زبان شخصیت کریتیاس شرح میدهد که خدایان چگونه زمین باستانی را میان خود تقسیم کردند و آتن نخستین چگونه تجسم تمدنی آرمانی مبتنی بر فضیلت و میانهروی بود. این گفتوگو شهری نیک را با شهری که جاهطلبی آن را تباه کرده است مقایسه میکند و مضامینی چون عدالت الهی و زوال اجتماعی را میکاود. این اثر که بخشی از سهگانهای ناتمام است، ناگهان پایان مییابد و سرنوشت آتلانتیس را وسوسهانگیزانه ناتمام باقی میگذارد.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Critias_(dialogue))