Waldemar Bülow’un “Her Şey ve Hiçbir Şey Üzerine” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış mizahi denemelerden oluşmaktadır. Bu eserde, İsveç’te o dönemde yaşanan kişisel gözlemler ve toplumsal sorunlar çeşitli konularda ele alınmakta; hiciv ve yorum bir arada kullanılmıştır. Denemelerde din, yerel siyaset ve günlük hayatın tuhaflıkları gibi konulara değinilerek yazarın zekası ve ciddi konulara karşı mizahi yaklaşımı ortaya konmuştur. Eserin giriş bölümünde, Waldemar Bülow’un genellikle incelenmemiş konuları ele almayı amaçladığı belirtilmekte ve bu konularda bir sorumluluk hissettiği ifade edilmektedir. İlk deneme, Svalöv’de bir papazlık pozisyonu için yarışan çeşitli bakanların düşüncelerini mizahi bir şekilde anlatmakta ve bu hedeflerin saçmalıklarını akıllıca karşılaştırmalar aracılığıyla vurgulamaktadır. Kişisel anekdotlar ve geniş kapsamlı toplumsal gözlemlerle birleştirilen bu denemeler, kitabın geri kalanında yer alan, hayatın karmaşıklıklarını ele alan ancak eğlenceli bir üslup oluşturmuştur.