Zbiór esejów Ralpha Waldo Emersona to kolekcja filozoficznych refleksji i przemów napisanych w połowie XIX wieku. Eseje dotyczą takich głębokich tematów, jak individualizm, samodzielność oraz relacja między ludzkością a naturą. Prace Emersona stanowią fundament amerykańskiego transcendentalizmu i zachęcają czytelników do rozmyślenia nad wzajemną powiązannością życia, myśli i świata naturalnego. Wstęp do tego zbioru oferuje istotne informacje o życiu i wpływach Emersona, pokazując jego rozwój od skromnego ucznia do wybitnego filozofa i publicznego mówcza. Opisuje również jego edukacyjną drogę, krótki okres pracy w służbie duchownej oraz przesuwający się kierunek jego działań – od pisania do wykładów po to, jak wyraził idee, które podważały tradycyjne religijne poglądy. Opowieść akcentuje wierę Emersona w „amerykańskiego uczonych”, postać reprezentującą intelektualną niezależność, odpowiedzialne angażowanie się w społeczne problemy oraz harmonijczną więź z naturą; to stanowi podstawę dla wszystkich istotnych filozoficznych tematów zawartych w esejach.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Essays_(Emerson))