„Ubu Roi, czyli Polaków” Alfreda Jarry jest dramatem, który został zaprezentowany po raz pierwszy w 1896 roku. To dziką i groteskową komedię, która opowiada historię brutalnego Ubu, którego podstępna żona przekonuje, by zabijał króla Polski i przejął władzę. Po koronacji Ubu terroryzuje swoich poddanych chciwością i siłą, co doprowadza do inwazji i rewolucji. To szokujące dzieło skandalizowało publiczność swoimi obscenicznościami i dziecięcym chaosem, ale jednocześnie rewolucjonizowało teatr, łamiąc tradycje i otwierając drogę dla modernizmu, dadaizmu oraz Teatru Absurdu.