“The Song of Hiawatha” van Henry Wadsworth Longfellow is een episch gedicht dat in 1855 werd gepubliceerd. Het is geschreven in trocheïsche tetrameter en vertelt over de fictieve avonturen van de Ojibwe-krijger Hiawatha en zijn tragische liefde voor Minnehaha, een Dakota-vrouw. Het gedicht speelt zich af bij de Pictured Rocks van Lake Superior en volgt Hiawatha vanaf zijn jeugd tot en met zijn heldendaden, waaronder het doden van een kwaadaardige magiër, het uitvinden van een geschreven taal en het ontdekken van maïs. Het verhaal eindigt met de komst van christelijke missionarissen en Hiawatha’s mysterieuze vertrek westwaarts, de zonsondergang tegemoet.
Wikipedia-pagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/The_Song_of_Hiawatha