‘Iphigenia en Tauris’ van Johann Wolfgang von Goethe is een gedichtdrama dat tussen 1779 en 1786 werd geschreven en waarin de oude Griekse tragedie van Euripides wordt verwerkt. Iphigenia werd door de godin Diana gered van het offeroffer; sindsdien dient ze als priesteres in Tauris, maar verlangt wanhopig naar haar geboorteplaats in Griekenland. Wanneer koning Thoas haar ten huwelijk vraagt, weigerd ze – maar haar afwezigheid kan het barbaarse gebruik van mensenoffers opnieuw in werking stellen. Intussen arriveert haar broer Orestes met zijn vriend Pylades op een goddelijke missie; zij weten echter niet dat de priesteres de sleutel heeft om de vloek die hun familie treft, te verhelpen.