کتاب «سه هزار سال درمان ذهنی» نوشتهٔ جورج بارتون کاتن، گزارشی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. این متن سیر تحول شیوههای درمان ذهنی را در طول تاریخ بررسی میکند و روند شکلگیری آنها را در فرهنگها و نظامهای اعتقادی گوناگون، بهویژه تعامل میان درمان ذهنی و اعمال دینی، دنبال میکند. نویسنده میکوشد اهمیت تاریخی این شیوهها و تأثیر آنها بر برداشت معاصر از سلامت روانی و جسمانی را روشن سازد. در آغاز کتاب، مفهوم درمان ذهنی معرفی میشود؛ رابطهٔ تاریخی میان ذهن و بدن بررسی میگردد و بر قدرت حالتهای ذهنی در تأثیرگذاری بر وضعیتهای جسمانی تأکید میشود. کاتن حکایتها و ارجاعاتی به باورهای تمدنهای باستانی ارائه میدهد و خاطرنشان میکند که اختلالات عاطفی اغلب با بیماریهای جسمانی مرتبط دانسته میشدند و میان حالتهای ذهنی و سلامت بدن رابطهای متقابل وجود داشت. او نقش تلقین و ایمان را در درمان تشریح میکند و با برجسته ساختن شیوههای اولیهای که باورهای معنوی را با فرایندهای درمانی درهم میآمیختند، زمینه را برای بررسی جامع درمان ذهنی در طول قرنها فراهم میسازد.