«تونیُو کروگر» اثر توماس مان، نوولایی است که در سال ۱۹۰۱ نوشته شده است. داستان مردی را دنبال میکند که میان دو جهان گرفتار شده است: احترام و شأن بورژوایی پدرِ بازرگانش و روح خلاق مادر هنرمندش. تونیو در مسیر رشد از دانشآموزی مدرسهای به نویسندهای نامآواز، با این احساس دستوپنجه نرم میکند که هم خود را برتر از سرزندگی معصومانهٔ مردم عادی میداند و هم به آن حسادت میورزد. سفر او از جنوب به شمال آلمان، او را وادار میکند با پرسشی نگرانکننده روبهرو شود: آیا هنرمند باید همیشه در جامعهٔ محترم، بیگانهای بیرونی باقی بماند؟ مان در این پرترهٔ عمیقاً خودزندگینامهای، هزینههای زندگی هنری را بررسی میکند.
صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Tonio_Kr%C3%B6ger