Kamilo Kastelo Branko qalamiga mansub «Noites de Insomnia, offerecidas a quem não pode dormir» XIX asr oxirida yozilgan esse va hikoyalarning davriy to‘plamidir. Asar ham ijtimoiy muammolarga sharh, ham muallifning uyqusizlik bilan bog‘liq shaxsiy kurashlaridan kelib chiqqan bo‘lishi mumkin bo‘lgan ekzistensial mavzular haqidagi mulohaza vazifasini bajaradi. Kitob turli mavzularni qamrab olganga o‘xshaydi: unda tarixiy mushohadalar shaxsiy kuzatishlar bilan uyg‘unlashib, muallifning adabiy mahorati va chuqur introspektiv tabiatini namoyon etadi. Asarning boshlanishida to‘plam ruhini belgilovchi prolog berilgan bo‘lib, unda u jiddiy va yengil mazmundagi materiallar qorishmasi sifatida tasvirlanadi. Muallif uyqusizligiga nisbatan melanxoliya va yumor qorishmasini ifodalaydi; bu dard uni o‘z fikrlarini bayon etishga va xotiralari bilan yuzlashishga undashini anglatadi. Rivoyatda nostalgiya va Portugaliyaning tarixiy arboblarini o‘rganish mavzulari ilgari surilib, shaxsiy xotiralar jamiyat haqidagi umumiy kuzatishlar bilan qorishib ketadi. Muallifning ovozi ham mulohazakor, ham kinoyali bo‘lib, inson tabiati haqidagi chuqurroq mushohadaga ishora qiladi; shu bilan birga, zamonaviy madaniyatga oid tanqidlarni ko‘rib chiqadi va bedor tunlarda xotira hamda ijodkorlikning tabiati haqida fikr bildiradi.