«Чаму мы паміраем» доктара Аляксандра Ліпшутца — навуковае выданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. У гэтай працы даследуюцца складаныя ўзаемасувязі паміж жыццём і смерцю з акцэнтам на біялагічныя аспекты смяротнасці, працэс старэння і ўплыў мікраарганізмаў на здароўе. Ліпшутц падрабязна разглядае клетачную фізіялогію і паталогіі, абапіраючыся на розныя навуковыя тэорыі, у тым ліку тэорыі вядомых даследчыкаў. У пачатку тэксту ўводзіцца паняцце «Bazillenfurcht», або страху перад бактэрыямі, якое звязваецца з больш шырокай тэмай смяротнасці. Ліпшутц абмяркоўвае погляды прафесара Мечнікава, які лічыць, што кішэчныя бактэрыі спрыяюць старэнню і смяротнасці. У сваім аналізе аўтар крытыкуе распаўсюджаныя памылковыя ўяўленні пра жыццё, здароўе і непазбежнасць смерці, паступова пераходзячы да больш складаных навуковых тлумачэнняў. Ён падкрэслівае цяжкасці даказвання сувязі паміж бактэрыямі і старэннем, адначасова прапагандуючы погляд, які спалучае навуковае даследаванне і філасофскае асэнсаванне смерці.