کتاب «نامههای ملکه ویکتوریا: گزیدهای از مکاتبات علیاحضرت» به ویراستاری آرتور کریستوفر بنسون و ویکنت اشر، روایتی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم گردآوری شده است. این مجموعه گزیدهای از مکاتبات ملکه ویکتوریا در فاصلهٔ سالهای ۱۸۳۷ تا ۱۸۶۱ را دربرمیگیرد و بینشی از اندیشهها، احساسات و رویدادهایی که او در دوران سلطنتش تجربه کرده است، ارائه میدهد. آغاز این اثر، خواننده را با تأملات شخصی و وظایف سلطنتی ملکه ویکتوریا در ابتدای سال ۱۸۴۴ آشنا میکند. او دربارهٔ مسائل گوناگون خانوادگی و سیاسی برای دایی خود، پادشاه بلژیکیها، مینویسد و احساساتش را دربارهٔ زندگی خانوادگی، فرزندانش و رویدادهای مهم سیاسی، از جمله یک بحران پارلمانی و روابط دیپلماتیک با فرانسه، آشکار میسازد. این نامهها نهتنها جهان عاطفی او را به تصویر میکشند، بلکه پنجرهای نیز به چشمانداز سیاسی آن دوران میگشایند و نقش ملکه ویکتوریا را بهعنوان فرمانروایی درگیر با ظرایف کشورداری و روابط بینالملل برجسته میکنند.