«山水情» اثرِ نویسندهای ناشناس، رمانی تاریخی و عاشقانه است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. داستان حول محور دانشمند جوانی به نام 衛旭霞 (وی شوشیا) و دیدارهای او با زنان زیبا، از جمله راهبهای دلفریب به نام 了凡 (لیائوفان) و بانویی اشرافزاده به نام 素瓊 (سو چیونگ)، میچرخد. روایت از طریق بیانهای شاعرانه به موضوعاتی چون عشق، سرنوشت و درهمتنیدگی تقدیر میپردازد. در آغاز داستان، قهرمان، وی شوشیا، در جشنوارهٔ چینگمینگ از معبدی آرام برای راهبهها دیدن میکند. پسرعمویش همراه اوست و میکوشد از ازدحام جمعیتِ جشن بگریزد. او در این دیدار با لیائوفان، راهبهای دوستداشتنی که توجهش را جلب میکند، آشنا میشود و آن دو با یکدیگر به شوخی و بذلهگویی میپردازند. فصلهای آغازین زمینه را برای شکلگیری دلباختگیهای عاشقانه فراهم میکنند: شوشیا پس از دیداری اتفاقی شیفتهٔ سو چیونگ میشود و سرانجام در موقعیتی عاشقانه و پیچیده گرفتار میآید که لیائوفان و سو چیونگ هر دو در آن حضور دارند؛ و بدینترتیب برداشتهایی از عشق، سرنوشت و هنجارهای اجتماعی آشکار میشود که در سراسر رمان بررسی خواهند شد.