Вальтер Крейннинг «Чизиқ ва шакл» асари XIX аср охирида ёзилган санъат ва дизайнга оид рисоладир. Ушбу асар бадиий ижодда чизиқ ва шакл тамойилларига бағишланган бўлиб, уларнинг тарихий аҳамияти ҳамда расм чизиш ва дизайндаги амалий қўлланишини тадқиқ этади. Муаллиф санъат соҳасидаги талабалар ва амалиётчилар учун турли усул ва ёндашувларни тақдим этиб, уларнинг бадиий ифода ҳақидаги тушунчаси ва қобилиятини оширишни мақсад қилади. Китобнинг бошланиши унинг академик асосини белгилайди: асар дастлаб санъат мактабида ўқилган маърузалар туркумидан иборат экани кўрсатилади. Крейн контурнинг санъатдаги асосий жиҳат сифатидаги аҳамиятини таъкидлаб, унинг келиб чиқиши ва вазифаларини муҳокама қилади. У чизишнинг турли усулларини, жумладан прогрессив усул ва каллиграфик усулни таништиради, шунингдек чизиқ орқали ифодаланадиган ҳиссий ва фактуравий хусусиятларга ҳам тўхталади. Матн ушбу тушунчаларни чуқурроқ ўрганиш учун замин яратиб, кейинги бобларда чизиқ тили ва бадиий фаолиятда чизиқ билан шакл ўртасидаги муносабат муҳокама қилинишини белгилаб беради.