Shangjie Song’un “Lingli Jiguang” adlı eseri, 20. yüzyılda yazılmış kişisel günlükler ve düşüncelerden oluşan bir derlemedir. Bu eser, yazarın hayatını ve ruhsal yolculuğunu anlatırken, Çin’deki dini canlanma döneminde Tanrı’nın sadık bir hizmetkarı olarak yaşadığı deneyimlere de ışık tutar. Eserin ana karakteri Song Shangjie, derin kişisel inancını, sağlık sorunlarıyla mücadelesini ve hizmetine olan sarsılmaz bağlılığını dile getirir. Metnin başında yer alan giriş bölümü, Çin’deki dini canlanma tarihinde önemli bir rol oynayan iki ismi – bunlardan biri de yazarın kendisidir – vurgulayarak bağlamı oluşturur. İlk kısımlarda, Song’un ciddi kalp rahatsızlıkları ve sürekli sağlık sorunları gibi yaşadığı ruhsal ve kişisel zorluklar, onun vaaz verme ve insanları iyileştirme çabalarıyla bir arada anlatılır. Ayrıca diğer kilise liderleriyle olan ilişkileri, ailesinin fedakarlıkları ve ruhsal çalışmalara olan adanmışlığı da günlük kayıtları aracılığıyla aktarılır. Bu günlüklerin içten ve son derece kişisel olduğu belirtilmektedir. Eserin başlangıcı, inanca hizmet ederek ve ruhsal ilkeleri benimseyerek yaşanan bir hayatın özünü yansıtmayı amaçlayan, derin ve duygusal bir anlatı sunar.