کتاب «نبرد بزرگ میان مسیح و شیطان» نوشتهٔ الن گولد هارمون وایت، روایتی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب از دیدگاهی مسیحی، تعارض روحانیِ جاری میان خیر و شر را بررسی میکند و بر پیامدهای انتخابهای بشر در طول تاریخ تمرکز دارد. این اثر میکوشد رابطهٔ میان مشیت الهی و عاملیت انسانی را روشن سازد و در نهایت، هدفش آن است که در رویارویی با کشمکشهای اخلاقی و نبردهای کیهانی، درک و امیدی به خوانندگان ببخشد. آغاز این اثر، مضامین بنیادین نبرد بزرگ را معرفی میکند و با تصویری تأثیرگذار از اندوه عیسی برای نابودی آیندهٔ اورشلیم، به سبب رد کردن او، شروع میشود. وایت بر نابینایی روحانی و سرکشی مردم تأکید میکند و دربارهٔ اهمیت تاریخی و نبوی اورشلیم بهعنوان شهر برگزیدهٔ خدا تأمل میورزد. نویسنده زمینه را برای بررسی مضامین گستردهترِ آزار و جفا، ارتداد و پیروزی نهایی خیر بر شر فراهم میکند و نشان میدهد که روایت، رویدادهای تاریخی و حقایق الهی را دنبال خواهد کرد؛ حقایقی که مبارزهٔ جاری میان مسیح و شیطان را شکل میدهند. این آغاز، از دریچهٔ تفسیر کتاب مقدس، پایه و اساس بررسیهای عمیقتر دربارهٔ ایمان، رستگاری و عدالت الهی را با پیشرفت متن فراهم میسازد.