«فلسفهٔ استئوپاتی» اثر A. T. Still، اثری علمی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این کتاب اصول و فلسفهٔ نهفته در استئوپاتی را بررسی میکند و میکوشد بدون تکیه بر رویکردهای سنتی پزشکی، مبنایی برای کاربرد و درک این دانش پزشکی فراهم آورد. اثر حاضر در پی آن است که از طریق درکی دقیق از آناتومی و کارکردهای طبیعی بدن، شیوهای نوین برای نگریستن به سلامت و بیماری ایجاد کند. آغاز این رساله با پرداختن به مسیر نویسنده در شکلدادن به این اندیشهها، زمینه را برای بررسی استئوپاتی فراهم میسازد. A. T. Still قصد خود را برای ارائهٔ چارچوبی جامع جهت درک دستگاههای بدن اعلام میکند و بر اهمیت آناتومی بهعنوان مؤلفهای اساسی در کاربست استئوپاتی تأکید میورزد. او پزشکی سنتی را نقد میکند، فلسفهٔ خود را از رویکردهای مبتنی بر دارو متمایز میسازد و بر ضرورت درکی عمیقتر از وضعیتهای طبیعی و غیرطبیعی بدن تأکید دارد. متن بر ضرورت نگاهی هنرمندانه به آناتومی تأکید میکند و متخصصان را تشویق مینماید بدن انسان را بهصورت کلی و یکپارچه مجسم کنند و ارتباطات متقابل میان دستگاههای گوناگون آن را دریابند. در مجموع، آغاز کتاب همچون پایهای برای اصول مفصلی عمل میکند که در فصلهای بعدی بسط خواهند یافت.