«Пакуль мы праносімся праз глыбіню» доктара Гордана Стэйблза — гістарычны раман, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. У аповедзе расказваецца пра прыгоды Джэка Макензі, маладога марака, які толькі пачынае свой шлях, і пра тое, як ён спалучае каханне да Герці Кін з ваенна-марскім супрацьстаяннем і цяжкасцямі, што напаткалі сямейны маёнтак Грантлі-Хол. У сюжэце пераплятаюцца тэмы рамантычнай прыхільнасці і выпрабаванняў гонару ды абавязку ў час канфлікту. «У пачатку кнігі мы знаёмімся з Джэкам Макензі, які разважае пра два гады, што прайшлі з таго часу, як ён пакінуў Англію на фрэгаце „Оушэн Прайд“.» Яго думкі пераплятаюцца з размовамі містэра Рычардса і містэра Кіна, якія абмяркоўваюць фінансавыя цяжкасці сям’і Джэка і пачуцці Герці — прыгожай дзяўчыны, закаханай у Джэка, але звязанай вернасцю свайму бацьку. Размаўляючы са сваім таварышам па караблі Томам Фэрлі, Джэк жартам абмяркоўвае іхнія дамы і Герці, выдаючы сваю эмацыйную ўцягнутасць у гэтыя адносіны. Тым часам Герці і яе сястра Флора, якія засталіся ў сямейным маёнтку, успамінаюць Джэка і глыбока перажываюць яго адсутнасць, ствараючы аснову для тэм тугі, адвагі і ахвярнасці, якія будуць разгортвацца на працягу ўсяго сюжэта.