G. Vayman Berining «Panislom» asari XX asr boshlarida yozilgan siyosiy va ijtimoiy tahlildir. Matnda panislomiy harakat, ayniqsa uning Birinchi jahon urushi davridagi va undan keyingi oqibatlari o‘rganilib, u musulmonlarning o‘z resurslaridan tashqi kuchlar tomonidan foydalanib ketilishiga qarshi javobi sifatida talqin etiladi. Beri musulmon dunyosidagi keng qamrovli tajribasiga tayanib, panislomning tarixiy mazmuni va zamonaviy ahamiyati haqida fikr yuritadi. «Panislom» asarining boshlanish qismida muallifning maqsadlari va yondashuvi bayon qilinib, kitob Islomning murakkab jihatlari hamda uning global oqibatlarini tushunishga qiziqadigan keng kitobxonlar ommasiga mo‘ljallangani ta’kidlanadi. Beri panislomiy harakat shunchaki diniy hodisa emasligini, balki musulmonlarning musulmon bo‘lmagan davlatlardan kelayotgan tahdidlarga qarshi birlashishiga bo‘lgan amaliy ehtiyojdan kelib chiqqanini ta’kidlaydi. U panislomning tarixiy kelib chiqishi va ko‘p qirrali xususiyatini bayon qilib, urush va mustamlakachilik manfaatlari hukm surgan notinch davrda uning jahon siyosatidagi ahamiyati, musulmonlar o‘rtasidagi ijtimoiy birdamlikka ta’siri hamda xalqaro munosabatlarga ehtimoliy ta’sirini muhokama qilish uchun zamin yaratadi.