کتاب «کتابهای کودکان و تصویرگران آنها» اثر گلیسون وایت، بررسی جامعی از تحول و دستاوردهای هنری ادبیات کودک است که احتمالاً در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این اثر به رابطه میان متن و تصویر میپردازد و بررسی میکند که هنرمندان چگونه کتابهای کودکان را بهطور چشمگیری غنی کردهاند و آنها را از ابزارهایی صرفاً آموزشی به آفرینشهایی هنری و سرزنده تبدیل کردهاند که ذهنهای جوان را به خود جذب میکنند. این کتاب به موضوعات گوناگون، زمینههای تاریخی و تصویرگران برجستهای میپردازد که این ژانر را شکل دادهاند. آغاز این رساله زمینه را برای بررسی تعامل پیچیده میان کتابهای کودکان و تصویرگران آنها فراهم میکند و هم نوستالژی نسبت به گذشته و هم شور و شوق نسبت به حال را بیان میدارد. وایت درباره چالش ثبت جوهره ادبیات کودک تأمل میکند و خاطرنشان میسازد که تصویرسازیهای خوب تجربه خواندن کودک را بهطور چشمگیری غنی میکنند. او آثار و هنرمندان پیشینی را که راه را برای تحول این ژانر هموار کردند به رسمیت میشناسد و آگاهی عمیقی از تأثیر اجتماعی ادبیات کودک نشان میدهد. در مجموع، این مقدمه از بررسی سنجیده ادبیات کودکِ گذشته و معاصر خبر میدهد و اهمیت هنری و عاطفی آن را ارج مینهد.