«شعری برای پادشاه پروس» اثر وْاوادیسواف ل. آنچیتس، شعری سیاسی است که در میانهٔ قرن نوزدهم سروده شده است. این اثر با آشوبهای آن دوران درگیر میشود و بهویژه بازتابدهندهٔ فضای اجتماعیـسیاسی سرزمینهای آلمان در دورهای است که انقلاب و میل به رهایی از استبداد آن را رقم زده بود. شعر درد و مبارزات مردم آلمان را زیر سلطهٔ سرکوبگرانه بیان میکند و احتمالاً خطاب به فریدریش ویلهلم چهارم، پادشاه پروس، است. این شعر اعتراضی پرشور علیه سلطنت پروس است و بیزاری شخصیت اصلی از اقدامات پادشاه را به تصویر میکشد؛ اقداماتی که به رنج و مرگ رعایای او انجامیدهاند. آنچیتس با بهرهگیری از تصاویر زنده، استبداد مجسمشده در وجود پادشاه را به نقد میکشد و او را همچون ستمگری تصویر میکند که تاج خود را در خون بیگناهان میشوید. گوینده مردم آلمان را ترغیب میکند که بر ضد سرکوبگر خود قیام کنند و از مبارزهای برای آزادی با پشتیبانی الهی دفاع میکند. در نهایت، شعر با درونمایههای عدالت، انتقام و امید به رهایی طنینانداز میشود و خواهان مقاومت جمعی در برابر حکومت اقتدارگراست.