‘Dubliners’ van James Joyce is een verzameling van vijftien korte verhalen die tussen 1904 en 1907 zijn geschreven en in 1914 werden gepubliceerd. De verhalen spelen zich af in het Dublin van de vroege twintigste eeuw en geven een beeld van het leven van de Ierse middenklasse, gezien door een lens van paralysie en teleurstelling. Joyce houdt zijn landgenoten via deze verhalen voor een spiegel en verkent thema’s als nationalisme, katholieke religie en Britse heerschappij. De verzameling loopt chronologisch van de kindertijd tot het openbare leven; de personages ervaren momenten van plotselinge inzicht in zichzelf. Elk verhaal beschrijft levens die worden gekenmerkt door stagnatie, mislukte dromen en de strijd voor spirituele bevrijding in een stad die zich bevindt op een keerpunt in de geschiedenis.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Dubliners