Ф. Т. Маринеттининг «Футуризм манифестлари» асари XX аср бошларида ёзилган манифестлар ва бадиий декларациялар тўпламидир. Ушбу асарда футуристик ҳаракатнинг санъат, адабиёт ва жамиятга нисбатан радикал ёндашуви баён қилиниб, тезлик, зўравонлик ва ўтмишни рад этиш каби мавзуларга урғу берилади. Асар анъаналардан халос бўлишга, замонавийлик ва машиналарни, шунингдек, ҳаётга хос бетартибликни улуғлашга интилган ижодкорлар даври руҳини мужассам этади. Асарнинг бошланишида ҳаёт қувватини тўлиқ қабул қилишга қарор қилган футуристлар гуруҳи таништирилади; уларнинг жўшқин интилишлари анъанавий санъат шаклларининг турғунлигига қарши қўйилади. Маринетти ёрқин ва тажовузкор тасвирлар орқали ўтмиш эстетикаси чангалидан қочиш истагини ифода этади ҳамда тезлик ва технология сингари замонавий тажрибаларнинг устунлигини эълон қилади. Матн ҳаракат гўзаллиги ҳақидаги эҳтиросли тасдиқлар ва футуристлар эскирган деб ҳисоблаган, маданиятга чуқур сингиб кетган қадриятларга қарши курашга даъват билан ажралиб туради; шу тариқа уларнинг динамик ва инқилобий бадиий қарашга содиқлигини таъкидловчи манифестни қарор топтиради.