«مانیفستهای فوتوریسم» اثر ف. ت. مارینتی مجموعهای از مانیفستها و بیانیههای هنری است که در اوایل قرن بیستم نوشته شدهاند. این اثر رویکرد رادیکال جنبش فوتوریسم به هنر، ادبیات و جامعه را ترسیم میکند و بر مضامینی چون سرعت، خشونت و رد گذشته تأکید دارد. این کتاب روح دورهای را به تصویر میکشد که در آن هنرمندان میکوشیدند از سنت رها شوند و مدرنیته و ماشینآلات، و نیز آشوب ذاتی زندگی، را جشن بگیرند. آغاز اثر گروهی از فوتوریستها را معرفی میکند که تصمیم گرفتهاند انرژی زندگی را در کاملترین شکل آن در آغوش بگیرند و آرمانهای پرشور خود را در برابر رکود قالبهای هنری سنتی قرار دهند. مارینتی با بهرهگیری از تصاویری زنده و تهاجمی، میل به رهایی از چنگال زیباییشناسی گذشته را بیان میکند و برتری تجربههای مدرن، مانند سرعت و فناوری، را اعلام میدارد. متن با تأکیدات پرشور بر زیبایی حرکت و فراخوانی برای مبارزه علیه ارزشهای ریشهدار فرهنگیای مشخص میشود که فوتوریستها آنها را منسوخ میدانستند؛ و بدینسان مانیفستی را شکل میدهد که بر تعهد آنان به چشماندازی هنری، پویا و انقلابی تأکید دارد.