«کانتونی ایل وولونتاریو» اثر جوزپه گاریبالدی، رمانی تاریخی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. روایت بر کانتونی، داوطلبی شجاع از فورلی، متمرکز است که روح ملیگرایی ایتالیایی و مبارزه با ستم را در خود مجسم میکند. کتاب از طریق شخصیت او به مضامینی چون دلاوری، میهندوستی و پیچیدگیهای خدمت به میهن در میان آشفتگیهای سیاسی میپردازد. در آغاز رمان، پیشگفتار نیت نویسنده را برای بزرگداشت قهرمانان گمنامی که برای ایتالیا جنگیدند و پرداختن به ناکامیهای رهبران آن بیان میکند. فصل نخست کانتونی را معرفی میکند؛ او چهرهای نجیب و نیرومند است که مردان و زنان، بهسبب فداکاریاش نسبت به ایتالیا، نه نسبت به هیچ فرمانروای مستبدی، تحسینش میکنند. با پیشرفت داستان، خوانندگان شاهد پایبندی کانتونی به آرمان آزادی هستند؛ او در جهانی آکنده از عملیات نظامی، دسیسههای سیاسی و روابط شخصی، از جمله عشق نوپایش به دختر زیبایی به نام آیدا، راه خود را مییابد. آغاز رمان فضایی زنده و پرشور ایجاد میکند که شور و حرارت میهندوستان جوان را در لحظهای سرنوشتساز از تاریخ ایتالیا برجسته میسازد.